Najbardziej irytuje mnie moment, kiedy rano układam fryzurę i zauważam, że przy skroniach znowu widać srebrzyste kosmyki. Nie przeszkadza mi sama siwizna, ale wyraźna różnica pomiędzy odrostami a resztą brązowych włosów. Umawianie kolejnej wizyty w salonie tylko po to, żeby wyrównać kolor, nie zawsze ma dla mnie sens.
WIDEO…
Zaczęłam więc interesować się dawnymi metodami koloryzacji roślinnej. Szczególnie zaciekawiły mnie składniki wykorzystywane kiedyś do otrzymywania ciemnobrązowych barwników. W ten sposób trafiłam na przepis na wywar z kory dębu i łupin orzecha włoskiego.
Siwe włosy odcinają się od ciemnych pasm. Roślinne barwniki mogą delikatnie zmieniać ich odcień
Siwienie jest naturalnym procesem związanym ze zmniejszającą się ilością melaniny, czyli barwnika odpowiadającego za kolor włosów. Kiedy poszczególne kosmyki tracą pigment, stają się jasne i bardziej widoczne na tle brązowej lub czarnej fryzury. Właśnie dlatego zainteresowałam się naturalnymi substancjami barwiącymi. Nie zależy mi na całkowitej zmianie koloru, lecz na możliwości złagodzenia kontrastu pomiędzy ciemniejszymi pasmami a siwizną.
W przypadku orzecha włoskiego najważniejszą rolę odgrywają związki występujące w jego zielonych okrywach. Jednym z nich jest juglon, który może nadawać materiałom brązowe zabarwienie. Kora dębu zawiera natomiast garbniki, wykorzystywane między innymi w tradycyjnym barwieniu. Połączenie tych składników jest znane w domowych recepturach na przyciemnianie włosów.
Trzeba jednak pamiętać o istotnej różnicy. Badania nad roślinnymi barwnikami dotyczą często specjalnie przygotowanych ekstraktów, nie zwykłych wywarów gotowanych w kuchni. Nie potwierdzają więc, że domowa płukanka trwale pokryje siwe włosy.
Płukanka z orzecha włoskiego i kory dębu ma prosty przepis. Wystarczy przygotować ciemny wywar
Do tradycyjnej receptury potrzebne są dwie łyżki kory dębu, garść suszonych zielonych łupin orzecha włoskiego oraz pół litra wody. Korę można kupić w zielarni. Warto zwrócić uwagę, że zielone łupiny nie są tym samym co twarde, zdrewniałe skorupki, które rozłupujemy przed jedzeniem orzechów. To właśnie zielone okrywy są szczególnie znane ze swoich właściwości barwiących. Zastępowanie ich zwykłymi skorupkami może dawać zupełnie inny rezultat.
Szukasz domowych porad? To też warto sprawdzić: Pranie zimą schło mi całymi dniami, aż poznałam „metodę łuku”. Teraz ubrania mam suchutkie migiem bez suszarki bębnowej
Przygotowanie wywaru polega na umieszczeniu składników w garnku, zalaniu wodą i doprowadzeniu całości do wrzenia. Następnie mieszankę gotuje się pod przykryciem na małym ogniu przez około 20–30 minut. Po zdjęciu garnka z ognia wywar pozostawia się do wystygnięcia, a później przecedza przez gęste sitko lub gazę.
Gotowy płyn może intensywnie barwić ręce, ręczniki i inne powierzchnie. Dlatego przed wykorzystaniem go w pielęgnacji ważne jest sprawdzenie reakcji skóry oraz próba na niewielkim paśmie.
Czy łupiny orzecha włoskiego naprawdę maskują siwiznę? Efekt zależy od włosów i stężenia barwnika
Największą zaletą roślinnych płukanek wydaje mi się możliwość eksperymentowania z delikatnym przyciemnianiem pasm. Nie należy jednak oczekiwać takiej samej skuteczności jak po użyciu profesjonalnego produktu koloryzującego.
Wywar może nadawać włosom brązowawy odcień, lecz rezultat zależy od ich porowatości, wcześniejszej koloryzacji i naturalnego koloru. Na siwych kosmykach zabarwienie może być nierównomierne, a na bardzo ciemnych niemal niewidoczne.
Warto również wiedzieć, że naturalne pochodzenie składników nie oznacza automatycznie łagodnego działania. Związki obecne w orzechu włoskim mogą powodować podrażnienia, dlatego nie stosowałabym takiej mieszanki na wrażliwą lub uszkodzoną skórę głowy. Przy pierwszym zastosowaniu najpierw wykonałabym próbę na skórze i ukrytym kosmyku. Nie pozostawiałabym też silnie barwiącego wywaru na skórze głowy bez spłukiwania. W przeciwieństwie do gotowych kosmetyków domowa receptura nie ma sprawdzonego stężenia ani potwierdzonej tolerancji przy częstym stosowaniu.
