Najbardziej lubię sypialnię tuż po zmianie poszewek. Wszystko jest wtedy świeże, miękkie i aż chce się wcześniej wskoczyć pod kołdrę. Gorzej, gdy wyjmuję z szuflady komplet odłożony tam kilka tygodni wcześniej. Materiał nadal jest czysty, ale nie pachnie już tak zachęcająco. W takich chwilach przydaje się drobny sposób na odświeżenie tekstyliów bez organizowania kolejnego prania.
WIDEO…
Pościel traci świeży zapach podczas przechowywania. Nie trzeba od razu kupować gotowego sprayu
Zdarza się, że bluzka wyjęta z szafy nie pachnie już tak przyjemnie jak zaraz po wysuszeniu. Z pościelą bywa podobnie, szczególnie gdy zapasowe komplety miesiącami czekają w zamkniętej szufladzie. Nie musi to oznaczać, że są brudne. Po prostu zapach użytego detergentu z czasem słabnie, a tkanina przejmuje woń miejsca, w którym leży. Dodatkowo zamknięte szafki mogą zatrzymywać zapach drewna albo innych przechowywanych rzeczy. Właśnie dlatego nie lubię chować poszewek obok pachnących przedmiotów.
Kiedyś pierwszą myślą byłby kolejny spray do tkanin z drogerii. Tyle że nie mam ochoty wydawać pieniędzy na każdą drobną rzecz, którą mogę przygotować sama. Domowa mgiełka zapachowa do pościeli daje mi też coś, czego często brakuje gotowym produktom: możliwość dopasowania aromatu do własnego gustu. Nie przepadam za bardzo słodkimi, ciężkimi kompozycjami. Wolę zapach subtelny, wyczuwalny przy układaniu poduszek, ale nie dominujący w całym pokoju.
Trzeba jednak rozróżnić utratę zapachu świeżego prania od stęchlizny. Gdy materiał pachnie wilgocią, samo spryskanie go nie rozwiąże problemu. Wtedy lepiej ponownie go wyprać i sprawdzić warunki przechowywania.
Lawendowa mgiełka do pościeli z dwóch składników. Przygotowanie zajmuje kilka chwil
Do własnego sprayu wybieram wodę destylowaną i hydrolat lawendowy. Ten drugi składnik to pachnąca woda otrzymywana podczas destylacji roślin. Ma zwykle łagodniejszy aromat od olejku eterycznego i łatwo łączy się z wodą. Woda destylowana zawiera niewiele minerałów, dzięki czemu ogranicza ryzyko zacieków.
Przygotowuję 70 ml wody destylowanej oraz 30 ml hydrolatu. Oba płyny wlewam do czystej, suchej buteleczki z atomizerem o pojemności co najmniej 100 ml i delikatnie mieszam. Wybrałam lawendę, bo kojarzy mi się z czystą pościelą i spokojnym wieczorem. Nie jest to jednak jedyna możliwość. Równie dobrze sprawdzi się hydrolat różany, rumiankowy albo z kwiatów pomarańczy, jeśli wolisz inne nuty.
Mgiełkę rozpylam oszczędnie na czystej pościeli, z odległości około 20-30 cm. Najlepiej sprawdza się atomizer, który tworzy drobną mgiełkę zamiast dużych kropli. Na początek wystarczą dwa lub trzy psiknięcia. Lepiej dodać kolejne później, niż moczyć całe prześcieradło. Przed pierwszym użyciem robię próbę na niewidocznej części materiału i czekam, aż wyschnie. Omijam jedwab oraz tkaniny, których nie należy zwilżać. Nie dodaję czystego olejku eterycznego prosto do wody, bo jego krople mogą pozostawiać plamy.
Domowy odświeżacz nie lubi długiego przechowywania. Małe porcje to rozsądniejszy wybór
Taka mieszanka nie ma dodatkowego konserwantu, więc nie przygotowuję od razu kilku butelek na zapas. Nie da się wskazać uniwersalnego terminu przydatności domowego płynu. Najrozsądniej zrobić niewielką ilość, wykorzystać ją szybko i przechowywać w chłodnym miejscu, z dala od słońca oraz kaloryfera. Nie przelewam też mikstury do starej butelki po detergencie. Wybieram osobny, dokładnie umyty pojemnik przeznaczony tylko do tego celu.
Ten domowy patent również warto poznać: Odmierzam 5 kropelek na łyżeczce i hop do wiadra. Podłogi lśnią i pachną jak „giardino di limoni”
Na butelce zapisuję datę przygotowania. Jeżeli zawartość zmętnieje, zmieni barwę albo zacznie pachnieć inaczej niż wcześniej, wylewam ją. Nie spryskuję też pościeli tuż przed położeniem się spać. Pozwalam tkaninie całkowicie wyschnąć, a dopiero później ścielę łóżko lub chowam komplet do szuflady. W ten sposób przyjemny zapach nie idzie w parze z niepotrzebną wilgocią.
