Ulga rehabilitacyjna pozwala odliczyć od dochodu określone wydatki poniesione na cele związane z niepełnosprawnością. Choć przepisy przewidują szeroki katalog kosztów, w praktyce decydujące znaczenie ma spełnienie warunków ustawowych, zarówno materialnych, jak i formalnych.
Dokument ważniejszy niż sam wydatek. Paragon bez danych może nie wystarczyć
Najczęstszą przyczyną zakwestionowania ulgi jest brak właściwego udokumentowania wydatku. Przepisy wymagają, aby dokument potwierdzający poniesienie kosztu zawierał dane identyfikujące kupującego i sprzedawcę, rodzaj usługi lub towaru oraz kwotę zapłaty.
Zobacz także:
Paragon fiskalny, który nie zawiera danych nabywcy, co do zasady nie spełnia tych wymogów. Podobnie karta wizyty czy opis zabiegu potwierdzają wykonanie usługi medycznej, ale nie zastępują dokumentu księgowego w rozumieniu ustawy o PIT. W praktyce oznacza to, że nawet rzeczywiście poniesiony koszt rehabilitacji może nie zostać uznany, jeśli podatnik nie dysponuje odpowiednim dowodem zapłaty, np. fakturą imienną lub dokumentem potwierdzającym przelew powiązanym z konkretną usługą.
Limit dochodów i źródło finansowania pod kontrolą. Nie każdy wydatek można odliczyć
Z ulgi mogą korzystać osoby z orzeczeniem o niepełnosprawności albo podatnicy utrzymujący osobę niepełnosprawną, o ile jej dochody nie przekroczą ustawowego limitu. W 2024 r. próg ten wynosił 21 371,52 zł, przy czym do limitu nie wlicza się niektórych świadczeń, takich jak zasiłek pielęgnacyjny czy dodatkowe roczne świadczenia emerytalne.
Odliczeniu podlegają wyłącznie wydatki wskazane w ustawie i niesfinansowane z innych źródeł, np. z NFZ, PFRON czy zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Nie można również odliczyć kosztów, które zostały już uwzględnione w inny sposób podatkowo. Fiskus odmawia prawa do ulgi także wtedy, gdy wydatek dotyczy ogólnej poprawy kondycji zdrowotnej, a nie rehabilitacji lub ułatwienia codziennego funkcjonowania osoby z niepełnosprawnością.
Orzeczenie to podstawa, ale to nie wszystko. Ulga przysługuje tylko, gdy jest od czego odliczyć
Warunkiem skorzystania z ulgi jest posiadanie ważnego orzeczenia o niepełnosprawności, decyzji o rencie z tytułu niezdolności do pracy albo orzeczenia dotyczącego dziecka do 16. roku życia. Bez takiego dokumentu prawo do odliczenia nie powstaje, nawet jeśli wydatki były związane z leczeniem.
Ulga rehabilitacyjna jest odliczeniem od dochodu, a nie od podatku. Oznacza to, że osoby, które nie osiągnęły dochodu podlegającego opodatkowaniu lub korzystają w całości ze zwolnienia, nie mają realnej możliwości skorzystania z preferencji. W przypadku kontroli urząd skarbowy może zażądać przedstawienia pełnej dokumentacji, a nieuprawnione odliczenie może skutkować koniecznością korekty zeznania i odpowiedzialnością na gruncie przepisów karnych skarbowych.
